Zbudowany na silniku szwajcarskim, z własnymi elementami, których nie ma w zwykłym systemie szwajcarskim dla piłki nożnej czy padla: punktacja poziomowa, edytowalny seeding, bye i wycofania, globalnie optymalne parowanie, rozkład flotacji i zbalansowany kolor.
McMahon
System szwajcarski z początkową punktacją zależną od przedziału seedu (zakres kyu/dan). Bez seedów degeneruje się automatycznie do czystego systemu szwajcarskiego. Obsługuje "podłogę" (bottom bar), żeby początkujący nie dźwigali ogromnego handicapu, oraz właściwą barierę McMahona, która rośnie o punkt na rundę i decyduje, które partie w czołówce grane są na równi (bez kamieni fory) i do jakiego stopnia rozdziela się graczy z tego samego klubu lub kraju.
Edytowalny seeding
Organizator może zmienić rozstawienie metodą przeciągnij i upuść zamiast polegać na kolejności zapisów; dostępne, gdy pierwsza faza to system szwajcarski, McMahon, pucharowa lub podwójna eliminacja. W systemie szwajcarskim rozstawienie ustala 1. rundę w stylu FIDE: górna połowa gra z dolną (przy 20 graczach 1-11, 2-12…), a przy nieparzystej liczbie wolny los dostaje ostatni rozstawiony. Wybiera się to w opcjach fazy szwajcarskiej („Kojarzenie 1. rundy”): według rozstawienia lub losowo; w szachach i Go domyślnie według rozstawienia. Jeśli wybierzesz rozstawienie i go nie zmienisz, liczy się kolejność zapisów.
Automatyczne bye i wycofanie w trakcie turnieju
Nieparzysty gracz otrzymuje bye, które zapisuje się jako realna wygrana partia (liczy się do punktacji). Gracz może wycofać się w trakcie turnieju bez utraty swojej historii; zostaje wykluczony z przyszłych rund.
Globalnie optymalne parowanie
Każda runda jest rozwiązywana za jednym razem algorytmem dopasowania maksymalnej wagi na ogólnym grafie (wariant Galila/Edmondsa), zamiast na podstawie drabinki. Unika ponownych spotkań i grupowania graczy z tego samego klubu lub kraju dzięki strukturalnemu wykluczeniu krawędzi, a nie tylko wagi.
Rozkład flotacji
Karze w parowaniu tego, kto najmniej "flotował" (grał powyżej lub poniżej swojego poziomu), rozkładając sprawiedliwie to obciążenie między rundami.
Zbalansowany kolor
Własna heurystyka przydzielająca białe/czarne, dążąc do wyrównania liczby partii rozegranych każdym kolorem przez gracza. Nie wykorzystuje pojęcia gospodarz/gość, które w ligach drużynowych korzystających też z silnika szwajcarskiego oznacza coś innego.
Automatyczny handicap kamieni
Między dwoma graczami o rozpoznawalnym poziomie Go (5k, 1d…) słabszy otrzymuje dodatkowe kamienie i gra czarnymi — w stylu OpenGothy: kamienie = różnica poziomów − 1, z konfigurowalnym limitem (domyślnie 9) i opcjonalną jednolitą korektą pozwalającą dostosować standardowe obliczenie.
Rating GoR (EGF)
Równolegle do ogólnego ratingu Elo, Go ma własny rating, obliczany według oficjalnego wzoru European Go Federation — skalibrowanego do skali poziomów kyu/dan (2100 punktów ≈ 1 dan, +100 za poziom), nieporównywalnego bezpośrednio z Elo innych dyscyplin.
Numery stołów
Każdemu meczowi w rundzie można przypisać numer stołu, widoczny zarówno w widoku rundy, jak i w PDF-ie z parowaniami — przydatne, żeby gracze znaleźli swoje miejsce na turnieju stacjonarnym bez polegania na plotce.
Turnieje drużynowe z punktacją na szachownice
Format drużynowy, w którym każde spotkanie rozgrywane jest na kilku równoległych szachownicach (prawdziwe partie 1 na 1 między graczami obu drużyn), a wynik drużynowy wynika z tego, ile szachownic wygrała każda strona. Każda szachownica po zakończeniu nalicza własny rating Elo/GoR, tak jakby to była osobna partia.
Zobacz też
- Punkty i dogrywki — presety FIDE i Go.
- Eksporty — EGD i TRF16.